Çîrokeka kurt bi kurdî

Padşah û Hosta necar
Li dewraneka dûr û dirêj de padşahekî zalim û sitemkar hebû. Rojekê kû padşah cûbû dîtina şar çavên wî kete jineka pir xweşik û bedew¸ ew jina hostanecar bû¸ wê demê xew çavên padşah nediket û bi her awayekê dixwest ku jina hosta necar bi destên xwe bîne. ber wê hindê behane li hosta necar digirtin ku bikaribe wî bikuje¸ her roj tiştik çetin û zehmet li wî dixwest¸ rojekê komek garis û xîzê hûr tevlihev kir û hosta necar xwest heta sibê xîz û garis li hev cuda bike¸ hosta necar mabû ku çi bike çûn ku ew ne mumkin bû¸ hate mal bal jina xwe û jê re got ku padşah çi xwestî ye û eger ew wê yêkê neke padşah wê demê yê wî bikuje. Jina hosta necar gote wî mirîşkên me gelek in¸ emê sibêzû mirîşka berdine komê ew yê garis bixwin û xîz jî yê bimîne¸ wiha xîz û garis yê li hev cuda bin.

Roja din padşah li necar xwest heta sibe bîst sindoqan jî wî re çe bike¸ çekirina ewan wê dema kêm de ne mumkin bû. Dubare hosta necar heyran mabû çi bike şevê pir nigeran bû¸ jina wî pê re got:
hosta necar¸ rabe razê wek her car
Xwedê yêke¸ derge hizar
Hosta necar bi dilekî nexweş raza. Sibêzû hêşta se û gur li hevdu kivş nedikirin¸ derê hosta necar kutan¸ hosta necar rabû û derî vekir¸ ew memûrên padşah bûn bi dilekî xemgîn hosta necar re gotin: padşah mirîye¸ wî re sindoqekê çê bike.